Reklama

BIOGRAFIA

Na Bani
Na Bani

Na Bani


kraj: Polska
gatunek: pop, pop rock
Formacja spod znaku piosenki turystycznej, choć w ich brzmieniu słychać fascynacje poezją śpiewaną, folkiem, reggae, czy rockiem. Znakiem charakterystycznym grupy są niebanalne kompozycje muzyczne oraz teksty, których częstą inspiracją są wiersze znanych polskich poetów. Obecny skład tworzą - Maria Michalska (wokal), Agnieszka Rybak (wokal, flet poprzeczny), Magdalena Snarska (wokal, gitara klasyczna, fortepian), Iwona Trojanowska (wokal, skrzypce), Bartłomiej Adamczak (wokal, gitara akustyczna, instrumenty perkusyjne, fortepian), Krzysztof Gardulski (instrumenty perkusyjne), Tomasz Fojgt (bas bezprogowy) i Tomasz Nalikowski (wokal, gitara klasyczna). Okazyjnie dołącza do nich także Agnieszka Sroczyńska (skrzypce, wiola d'amore) oraz liczni muzycy sesyjni.
Zespół powstał w 1992 r., podczas wędrówki po Beskidach. Założyli go studenci wydziału prawa Uniwersytetu Gdańskiego. Początkowo zespół wykonywał głównie utwory z gatunku piosenki turystycznej (nazwa grupy pochodzi zresztą – wbrew pozorom - od szczytu w Beskidzie Żywieckim, u stóp którego powstał pierwszy jej utwór). Szybko jednak zaczął rozszerzać swoje muzyczne i tekstowe emploi o poezję śpiewaną, balladę, piosenkę morską, folk, by z czasem wypracować własny, międzygatunkowy styl, w ramach którego nie stroni nawet od wpływów rockowych czy reggae.

Charakterystyczną cechą twórczości zespołu (złożonego w większości absolwentów szkół muzycznych i członków innych formacji – od orkiestr symfonicznych i chórów po zespoły rockowe i folkowe) jest odcięcie się od typowej dla gatunku, z którego wyrósł, prostoty kompozycji i aranżacji. Nawet tych piosenek Na Bani, które dają się zakwalifikować jako piosenka turystyczna, nie można zmieścić w typowym dla niej zestawie nieskomplikowanych, „ogniskowych” akordów. Różnorodność tej muzyki zapewnia ponadto fakt, że piszą ją do poszczególnych utworów niemal wszyscy członkowie zespołu, każdy we własnym kompozytorskim stylu.

Także zespołowe instrumentarium stale się rozrasta – przez grupę od początku istnienia przewinęło się około 20. muzyków, jej skład jest bowiem dość płynny. Nie mniejszą uwagę zespół przywiązuje do jakości warstwy tekstowej – korzystając zarówno z dorobku mniej lub bardziej znanych – ale uznanych - polskich poetów (między innymi Jerzego Harasymowicza, Władysława Broniewskiego czy Roberta Marcinkowskiego), jak też wykonując własne teksty, pisane przez współzałożyciela zespołu Tomasza Borkowskiego oraz Annę Kulawczuk.

Troska o wysokie walory literackie przygotowywanych utworów, niezależnie od ich gatunku, od początku była jednym z priorytetów Na Bani i stała się znakiem firmowym zespołu, zapewniając mu – wraz z niebanalnymi kompozycjami - dość sporą grupę wiernych fanów.

Zespół był wielokrotnym laureatem i gościem licznych festiwali muzycznych, takich jak Bazuna, Giełda Piosenki Studenckiej, Bieszczadzkie Anioły, Yapa, Bakcynalia, Łykend, czy Wibram.

Od roku 1999 r. grupa stale koncertuje na terenie całego kraju, a przez dłuższy czas była związana z dużym i popularnym przedsięwzięciem muzycznym „W górach jest wszystko, co kocham”, w ramach którego brała udział w realizacji wieloletniego cyklu koncertów oraz płyt, nagrywanych wspólnie z innymi wykonawcami. 15-lecie swojej działalności zespół podsumował autorską płytą koncertową „Nad poziomem morza”, już poza projektem „W górach”. W przygotowaniu jest kolejna, tym razem studyjna płyta.

Największym uznaniem wśród publiczności koncertowej oraz słuchaczy programów radiowych i telewizyjnych, w których uczestniczył zespół, cieszyły się dotąd takie utwory, jak „Wędrujemy”, „Deesis”, „Nie jestem święty”, „Dożywocie gór”, „Sponad kufla piwa”, „Rozstanie”, „Nic między nami”, „Senna piosenka”, „Rekwije dla mistrza” oraz pochodzące z repertuaru innych wykonawców covery piosenek „Poezja”, „Lecące bociany”, „Pejzaże harasymowiczowskie” i „Scarborough fair” (w polskiej wersji językowej, przygotowanej wspólnie z zespołem Celtic Tree).