Reklama

BIOGRAFIA

Paul McCartney
Paul McCartney

Paul McCartney


kraj: Wielka Brytania
gatunek: pop, pop rock
Prawdziwe nazwisko James Paul McCartney. Brytyjski muzyk pop rockowy, autor tekstów, kompozytor, multiinstrumentalista, producent muzyczny i filmowy, poeta, walczący o prawa zwierząt i na rzecz globalnego pokoju. Członek legendarnego zespołu The Beatles i założonej później ze swoją żoną Lindą – formacji Wings.
Urodził się 18 czerwca 1942 roku w Liverpoolu, jako syn pielęgniarki w miejscowym szpitalu. Ma dwa lata młodszego brata Michaela. Choć został ochrzczony w kościele rzymsko – katolickim, dorastał w domu bezwyznaniowym. Być może spowodowane było to tym, że jego ojciec, James, choć protestant, był agnostykiem. W wieku pięciu lat zaczął chodzić do szkoły, w wieku jedenastu lat dostał się do Liverpool Institute. Rok później poznał George’a Harrisona. Obydwaj zdali egzaminy i dostali się do szkoły średniej. W 1955 roku Paul przeniósł się wraz z rodziną do Allerton. 31 października 1956 roku jego matka zmarła na zator po operacji wycięcia piersi – miała raka.

Pochodził z bardzo muzykalnej rodziny. Jego dziadek, Joe McCartney grał na tubie, a ojciec Jim był pianistą, liderem grupy Jim Mac’s Jazz Band, działającej w latach 20. W salonie jego domu stało pianino, kupione w sklepie Briana Epsteina. Ojciec zaraził muzyką obu synów, zabierając ich często na koncerty. Kupił Paulowi trąbkę, aby ten zaczął uczyć się grać. Kiedy jednak nastał szał na muzykę skifflową, ten porzucił trąbkę na rzecz gitary. Początkowo ciężko było mu grać jako leworęcznemu, jednak kiedy zobaczył plakat zapowiadający koncert Slima Whitmana (grającego na gitarze w odwrotny sposób niż gitarzyści praworęczni), sam zaczął gać w ten sposób. Pierwszą gitarą Paula był akustyczny Framus, model Zenith kupiony za 15 funtów. Na niej skomponował swoją pierwszą piosenkę, „I Lost My Little Girl”. Często używał też gitary ojca – hiszpańskiej gitary klasycznej tej samej firmy. To przy jej pomocy tworzył pierwsze wspólne utwory z Johnem Lennonem. Później nauczył się grać na pianinie i wtedy skomponował swój drugi utwór, „When I’m Sixty Four”. Choć za namową ojca brał lekcje gry, wolał uczyć się „ze słuchu”.

6 lipca 1957 roku Paul poznał Johna Lennona występującego wówczas z zespołem The Quarrymen St. Peter’s Chuch Hall w Woolton. Zaczęli wspólnie pisać piosenki. Jako gitarzysta dołączył do nich George Harrison, a nieco później basista Stuart Sutcliffe i perkusista Pete Best. W ten sposób narodził się zespół The Beatles. Po odejściu Sutcliffe’a rolę basisty przejął Paul. Wkrótce też za perkusją usiadł Ringo Starr. W takim właśnie składzie świat poznał najbardziej znaną Czwórkę z Liverpoolu”.

Wiosną 1966 roku McCartney wynajął jedno piętro i piwnicę od Ringo Starra i urządził w nim małe studio nagrań, przeznaczone dla poetów i muzyków avant-gardy. Był to zalążek beatlesowskiej wytwórni Apple. Słynne logo stworzyła Magritte, której dzieła Paul zaczął kolekcjonować. Obecnie jest właścicielem jej sztalug i okularów.

W latach 60. McCartney był częstym gościem na głównych wydarzeniach kulturalnych odbywających się w Liverpoolu. John Dunbar wprowadził go w świat miejscowej avant-gardy, poznając go z Robertem Fraserem, który przedstawił Paula ze światkiem miejscowych pisarzy i artystów. Później zaangażował się w renowację Indica Galery, dzięki której miał okazję poznać Barry’ego Milesa – autora oficjalnej biografii Paula „Many Years From Now” z 1997 roku. Ponadto Paul jest głównym patronem Liverpool Institute for Performing Arts.

24 sierpnia 1967 roku muzyk poznał Maharishi Mahesha Yogi, który wprowadził go w tajniki medytacji. Później wraz z resztą The Beatles spędzili sporo czasu w Indiach w jego wspólnocie. Otrzymał wtedy od mistrza mantrę, którą powtórzył tylko żonie Lindzie. Muzyk po dziś dzień czasami oddaje się medytacji. W 2009 roku wspólnie z Ringo Starrem wsparli podczas koncertu fundację Davida Lyncha zajmującą się propagowaniem medytacji transcendentalnej.

Po rozpadzie The Beatles McCartney kontynuował muzyczną karierę, zarówno jako solista, jak też i we współpracy z innymi muzykami. Po wydaniu w 1970 roku pierwszej solowej płyty, zatytułowanej po prostu „McCartney”, założył wraz z żoną Lindą zespół Wings, z którym z powodzeniem występował przez całą dekadę. Współpracował między innymi ze Steviem Wonderem, Michaelem Jacksonem, Erickiem Stewartem i Elvisem Costello. W 1985 roku wystąpił na Live Aid, wykonując „Let It Be”, wspólnie z Bobem Geldofem, Petem Townshendem, Davidem Bowie i Alison Moyet.

W 1983 roku pod wpływem twórczości Willem’a dr Kooninga McCartney zaczął malować. W 1999 roku w Siegen w Niemczech odbyła się pierwsza wystawa jego dzieł – były wśród nich portrety Johna Lennona, Andy’ego Warhola i Davida Bowie. Wśród wystawionych dzieł znalazły się także zdjęcia autorstwa Lindy. W 2000 roku wspólnie z Yoko Ono prezentowali swoje dzieła na wystawie w Nowym Yorku. McCartney przyznał się, że zaproponowano mu wystawę w galerii w Liverpoolu, gdzie spędził wiele popołudni wspólnie z Lennonem. Paul zaprojektował także serię znaczków pocztowych dla Isle of Man Post.

Choć stosunki McCartney’a z Lennonem układały się różnie, artysta był wstrząśnięty zabójstwem kolegi z zespołu. Choć wciąż pracował w studio, przestał koncertować, co doprowadziło do odejścia z Wings Denny’ego Laine’a i w konsekwencji rozwiązania zespołu. Sześć miesięcy po tragicznych wydarzeniach z 9 grudnia 1980 roku McCartney wziął udział w nagraniu przez Harrisona piosenki poświęconej Lennonowi „All Those Years Ago” – zagrał w niej również Ringo Starr. Sam zaś nagrał dla zmarłego przyjaciela utwór „Here Today”. Rok po śmierci Harrisona, który przegrał walkę z rakiem, Paul wystąpił na koncercie poświęconym jego pamięci, wykonując na ukulele piosenkę „Something” autorstwa George’a.

Tworzył także muzykę klasyczną – we współpracy z Carlem Davisem napisał „Liverpool Oratorio”. W przedsięwzięciu wzięli udział Tiri Te kanawa, Sally Burges, Jerry Hadley, Willard White, Royal Liverpool Philharmonic Orchestra i Liverpool Cathedra Choir. Książę Walii uhonorował Paula członkostwem w Royal College of Music. Na tym przygoda z muzyką klasyczną wcale się nie skończyła. Giatrzysta jest autorem jeszcze trzech klasycznych dzieł: „Standing Stone” z 1997 roku, „Working Classical” z 1999 roku i „Ecce Cor Meum” z 2006. W 1997 roku otrzymał tytuł szlachecki za zasługi dla muzyki. Dwa lata później został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Będąc bezpośrednim świadkiem wydarzeń z 11 września 2001 roku zorganizował The Concert for New York City. Ponadto wystąpił podczas trzydziestych szóstych finałów ligi Super Bowl.

W 1995 roku McCartney nagrał dla Westwood One radiową serię zatytułowaną „Oobu Joobu”, którą określił jako „wide-screen radio”. W latach 90. współpracował jako The Fireman z Youth z zespołu Kipling Joke, wydając wspólnie dwa albumy z muzyką elektroniczną - „Strawberries Oceans Chips Forest” w 1993 roku i „Rushes” pięć lat później. W 2008 roku ukazało się ich trzecie wspólne dzieło – płyta „Electric Arguments”. Paul wspólnie z Super Furry Animals i wspomnianym już Youth w 2000 roku wydali album „Liverpool Sound College” opartą na brzmieniach fascynujących Paula w latach 60. W 2005 roku wspólnie z producentem i Freblance Hellraiserem wydał album „Twin Freaks”, na którym znalazły się przeróbki utworów Paula z całego okresu jego twórczości.

Będąc dzieckiem bardzo interesował się filmami animowanymi. W 1981 roku poprosił Geoffa Dundara, aby ten wyreżyserował dla niego kreskówkę „Ruppert and The Frog Song”. McCartney wyprodukował całość, napisał scenariusz, skomponował muzykę i udzielił swojego głosu kilku postaciom. Później pracowali także wspólnie nad animowanym filmem o francuskim artyście Honore Daumier, za którą to pracę otrzymali w 1992 roku nagrodę Bafta. W 1997 roku stworzyli kolejną kreskówkę dla dzieci, „Tropical Island Hum”. W 1984 roku Paul napisał także scenariusz i zagrał w filmie „Give My Regards to Broad Street”. Pochodził z niego utwór „No More Lonely Nights”. Ścieżka dźwiękowa wzbudziła o wiele większe zainteresowanie niż film, który przeszedł prawie bez echa. W 1995 roku McCartney wyreżyserował krótki dokument o zespole The Grateful Dead.

W maju 2000 roku muzyk wydał dokument, zatytułowany „Wingspan: An Intimate Portrait”. Przedstawiał on nieznane zdjęcia artysty i Lindy (zmarłej w 1998 roku), sceny z życia prywatnego i zawodowego. Główną częścią filmu jest wywiad, jaki przeprowadza z ojcem jego córka Mary.

W dzieciństwie matka zaszczepiła w Paulu miłość do książek i poezji. Wspólnie z ojcem i młodszym bratem często rozwiązywali krzyżówki. W latach szkolnych dzięki swojemu profesorowi anglistyki, Alanowi Durbandowi, zaczął pisać. W 2001 roku ukazał się zbiór jego poezji, zatytułowany „Blackbird Singing”, na który składały się również teksty jego piosenek. W 2005 roku McCartney napisał książkę dla dzieci „High In The Clouds: An Urban Furry Tail”. Napisał ją we współpracy z Philipem Ardagh i Geoffem Dunbarem.

W życiu prywatnym muzyka była kilka szczególnych kobiet. Pierwszą była Jane Asher, którą McCartney poznał w 1963 roku na jednym z koncertów The Beatles. Podczas pięcioletniego związku była ona inspiracją wielu słynnych utworów grupy, w tym „And I Love Her”, „You Won’t See Me” czy „I’m Looping Through You”. Para miała się pobrać, jednak Asher zerwała zaręczyny, gdy dowiedziała się, że Paul spotyka się z Francie Schwarz. McCartney twierdził, że brytyjska prasa nigdy nie wybaczyła mu rozstania aktorką. Ożenił się jednak z Amerykanką Lindą Eastman, która dosłownie zawróciła mu w głowie. Była fotografem i jak mówił piosenkarz, dała mu siłę i inspirację do pracy po rozpadzie The Beatles. Poznali się w 1967 roku na koncercie Georgie Fame w Londynie. Oboje byli wegetarianami – zostali nimi po tym, jak zobaczyli kiedyś owce karmione owczym mięsem – wspierali fundację PETA. Paul nagrał piosenkę do kreskówki „Bambi”, w której zostaje zastrzelona matka małego jelonka. Linda miała córkę z poprzedniego małżeństwa, Heather. Sami doczekali się jeszcze trójki: Mary, Stelli i Jamesa. Małżeństwo przerwała śmierć Lindy na raka piersi w 1998 roku. Muzyk przyrzekł bronić praw zwierząt nawet po śmierci żony. W 2002 roku Paul poślubił Heather Mills. W 2003 roku urodziła im się córka Beatrice. Pięć lat później, po dwuletnim okresie separacji, wzięli rozwód. Obecnie partnerką życiową muzyka jest Nancy Shevell.

W ciągu wieloletniej kariery, Paul często zażywał narkotyki. Wszystko zaczęło się podczas występów w Hamburgu wraz z The Beatles, kiedy to podawano im często „Prellies” (Preludin), aby mogli przetrwać czterogodzinne występy. Później, w Nowym Jorku, Bob Dylan „zapoznał” muzyków z marihuaną i haszyszem i McCartney zaczął palić regularnie. Wziął również udział w akcji mającej na celu legalizację marihuany. Wspólnie z kolegami z The Beatles palili jointy podczas zdjęć do filmu „Help”. Reżyser filmu, Dick Lester, próbował namówić McCartney’a, by ten spróbował heroiny, ale muzyk odmówił. Jednak podczas nagrywania „ST. Peppers Lonely Hearts Club Band” przez krótki okres czasu zażywał kokainę. Ponadto publicznie przyznał się do zażywania LSD. Pomimo tego nie został aresztowany – tak jak Lennon, Harrison, Donovan czy muzycy The Rolling Stones – przez brygadę antynarkotykową Normana Pilcher’a. W 1972 roku odkryto na jego farmie w Szkocji plantację marihuany. Za posiadanie narkotyków został aresztowany w 1980 roku na lotnisku w Tokio i osadzony w więzieniu na kilka dni, choć mógł być skazany na siedem lat. Cztery lata później wspólnie z żoną Lindą również zostali aresztowani za posiadanie narkotyków.

McCartney jest znanym bojownikiem o prawa zwierząt. Od wielu lat wspiera różnorakie fundacje z tym związane. Walczył o wstrzymanie polowań na wieloryby. Wspólnie z Heather Mills włączyli się w kampanię przeciwko stosowaniu min lądowych – są patronami akcji Adopt-A-Mindfield. Wspiera kampanię Make Poverty History. Wielokrotnie w ciągu swojej kariery brał udział w nagraniach na cele charytatywne. Wspierał Band Aid, Live Aid, Ferry Aid, US Campaign for Burma, brał udział w Concert for The People of Kampuchea i nagraniu utworu „Ferry Cross the Mersey” wspierającego ofiary katastrofy na stadionie Hillsborough.

Artysta znany jest ze swojej sympatii dla klubu piłkarskiego Everton FC (reszta członków The Beatles wspierała Liverpool FC – nawet jego żona Linda), do którego miłość zaszczepił w nim ojciec. Wielokrotnie wspomagał klub finansowo.

Interesy Paula McCartney’a chroni firma MPL Communications, która posiada szeroką skalę praw autorskich, w tym do musicali. Ostatnio firma rozpoczęła działania w celu objęciu prawami autorskimi wszystkiego, co wiąże się z nazwiskiem „Paul McCartney” – chcą by stało się ono znakiem towarowym.

Trafił do Księgi Rekordów Guinessa jako muzyk i kompozytor, który odniósł największy sukces w pop kulturze. Artysta ma na swoim koncie 60 złotych płyt. Sprzedał ponad 100 milionów egzemplarzy swoich albumów. Piosenka „Yesterday”, którą skomponował wspólnie z Johnem Lennonem, jest najczęściej coverowaną w historii. Do dziś nowe wersje tego utworu ma na swoim koncie aż 3 500 artystów i odtworzono ją w amerykańskich – radiu i telewizji ponad 7 milionów razy! Pochodzący z 1977 roku utwór Wingsów – „Mull of Kintyre” był pierwszym w historii brytyjskiego rynku muzycznego, który sprzedał się w ilości przekraczającej 2 miliony egzemplarzy. Rekord ten pobił dopiero singiel „Do The Know It’s Christmas” Band Aid, w którym również brał udział McCartney.

Na jego cześć została nazwana planeta 4148 odkryta w 1983 roku.

2 lipca 2005 roku ukazał się najszybciej wydany singiel w historii muzyki. Był to „Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" nagrany z U2 na Live 8, który swoją premierę miał 45 minut po wykonaniu. Dotarł do szóstego miejsca na liście Billboardu już w kilka godzin po premierze. W ciągu lat swojej kariery zagrał ponad trzy tysiące koncertów, w tym jeden przed stu osiemdziesięcioma czterema tysiącami widzów w Rio de Janeiro.

McCartney do dziś koncertuje na całym świecie, wykonując podczas występów zarówno utwory z kariery solowej, jak też i z czasów The Beatles. Wielokrotnie występował na scenie z Ringo Starrem. W 2008 roku otrzymał nagrodę Brit Award za niezwykły wkład dla rozwoju muzyki. Uniwersytet Yale przyznał mu honorowy tytuł doktora w dziedzinie muzyki. Wystąpił także w Liverpoolu podczas koncertu, w czasie, kiedy miasto pełniło rolę europejskiej stolicy kultury.

Artysta pojawił się na najnowszej płycie Ringo Starra - „Y Not”. Zaśpiewał na niej w duecie ze swoim dawnym kolegą utwór „Walk With You”. Zagrał także na basie w kompozycji „Peace Dream”.