Reklama

BIOGRAFIA

Erykah Badu
Erykah Badu

Erykah Badu


kraj: USA
gatunek: pop, pop rock
Naprawdę nazywa się Erica Abi Wright. Amerykańska artystka, producentka muzyczna i aktorka. W swojej twórczości łączy R&B, hip hop, jazz oraz soul. Nazywana Pierwszą Damą neo soulu.
Urodziła się 26 lutego 1971 roku w Południowym Dallas, w stanie Teksas. Ojciec odszedł z domu, gdy była mała. Razem z bratem i siostrą była wychowywana wyłącznie przez matkę, która stała się dla małej Erykah pierwszym wzorem do naśladowania.

Zadebiutowała w wieku zaledwie czterech lat, podczas występów matki w Dallas Theatre Centre. Dziesięć lat później – jej piosenki były już puszczane w stacjach radiowych. To wtedy właśnie postanowiła zmienić pisownię swojego imienia na Erykah, w przekonaniu, że w tym brzmieniu lepiej oddaje swe etniczne korzenie. „Badu” natomiast, to określenie nadawane dzieciom z plemienia Ashanti w Ghanie. A po arabsku znaczy także „prawda” lub „światło”.

Po maturze rozpoczęła studia teatrologiczne na uniwersytecie stanowym w Luizjanie, które jednak porzuciła, by poświęcić się muzyce i pracować dorywczo na swoje utrzymanie. Po nagraniu dema „Country Cousins” podpisała kontrakt z Universal Records.

W lutym 1997 roku ukazał się jej debiutancki longplay „Baduizm”, który od razu zajął 2. miejsce notowania Billboard. Promował go singiel „On & On”. Krytycy i słuchacze byli zachwyceni – oto na jednym krążku dostali fuzję jazzu z ciepłą linią basów, a do tego niebanalne teksty. Czerpiąc pełnymi garściami z tradycji solu i funku, zaczęła przyczyniać się do powstania nowego gatunku – neo soulu. Nic więc dziwnego, że album pokrył się potrójną platyną, a artystkę uhonorowano Grammy za kompozycję „On & On”.

W połowie listopada do sklepów trafił koncertowy krążek „Live”. Gdy go nagrywała, była wtedy w ciąży z raperem André 3000 (Outkast). Premiera wydawnictwa zbiegła się z urodzinami synka, któremu dała na imię Seven Sirius. Album wspiął się na 4. pozycję billboardowego zestawienia, uzyskując status podwójnej platyny i przynosząc kolejny przebój – „Tyrone”.

W 1999 roku pojawiła się gościnnie na płycie zespołu The Roots, w utworze „You Got Me”. Duet nie tylko znalazł się na liście przebojów Top 40, lecz także otrzymał Grammy. Po tym wszystkim, wokalistka postanowiła na chwilę zwolnić tempo i skupić się na swoim małym dziecku. Ten pozorny brak aktywności nie trwał jednak długo – w październiku następnego roku Badu wróciła płytą „Mama’s Gun”, nieco bardziej organiczną brzmieniowo, w stosunku do jej poprzednich wydawnictw. Remiks jednego z albumowych nagrań – „Bag Lady”, jako pierwszy singiel R&B trafił do zestawienia na całe siedem tygodni. I podobnie, jak poprzednie, tak i ten album, spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem, nie tylko ze strony słuchaczy, lecz także krytyków. Szczególnie zwracano uwagę na niezwykle przemyślane teksty. Mimo, iż nie sprzedawał się tak dobrze, jak dotychczasowe krążki – pokrył się platyną, a kompozycja „Bad Lady” była nominowana do Grammy .

Po rozpadzie związku z André 3000, wokalistka związała się z raperem i aktorem Commonem, którego znała z muzycznego projektu Soulquarians, skupiającego również między innymi Taliba Kweliego, Mos Defa, czy D’Angelo. W efekcie tego romansu, w 2000 roku powstała piosenka „Love of My Life (An Ode to Hip-Hop)”, umieszczona potem na soundtracku do filmu „Brown Sugar”. Commonowi przyniosła ona pierwszą w jego karierze Grammy, dla Badu – była to już czwarta nagroda.

Lata 2002-2003 artystka spędziła koncertując podczas Frustrated Artist Tour oraz zbierając materiał na nowy album. W efekcie nagrała płytę „Worldwide Underground”, która światło dzienne ujrzała we wrześniu 2003 roku. Oparta na jamowaniu z pozostałymi muzykami, zbliżała ją tym razem w stronę groove’u. Wydawnictwo dotarło do 3. miejsca w notowaniu, pokrywając się złotem i zdobywając cztery nominacje do Grammy.

Zbiegło się to w czasie z urodzeniem przez Badu drugiego dziecka – córeczki Pumy Sabti, której ojcem jest raper The D.O.C.

W następnym roku użyczyła swojego wokalu na płycie belgijskiej formacji Zap Mama, w utworze „Bandy Bandy”.

Ale na kolejną pozycję w dyskografii samem artystki – fani musieli poczekać aż pięć lat. Dopiero bowiem w 2008 roku ukazał się longplay „New Amerykah Part One (4th World War)”, promowany singlem „Honey”.

Na początku lutego następnego roku na świat przyszło jej trzecie dziecko, druga córeczka Mars Merkaba, owoc związku artystki z raperem Jay’em Electronicą.

Pod koniec marca 2010 roku, swoją premierę miał jej najnowszy krążek „New Amerykah Part Two (Return of the Ankh)”.

W warstwie tekstowej – wokalistka stanowi od początku swojej kariery – klasę samą w sobie – nie brakuje tu emocji, bardzo osobistych zwrotów, odniesień do filozofii i aktualnego kontekstu politycznego. Z drugiej strony nie można pominąć unikalnego brzmienia, jakie konsekwentnie buduje od lat – choć łączy wiele gatunków – tworzy z nich oryginalne kompozycje, niczego nie kopiuje, wręcz przeciwnie – wnosi nową jakość do soulu, R&B i hip hopu. Przez krytyków muzycznych często porównywana do Billie Holiday.

Od początku swojej działalności artystycznej znana była przede wszystkim za sprawą swych długich i kolorowych nakryć głowy. W maju 2008 roku zaczęła nosić dredy. Jej organizacja charytatywna „Beautiful Love Incorporated Non Profit Development” (B.L.I.N.D. 501c3) prowadzi na szeroką skalę działalność społeczną związaną z tańcem, muzyką, teatrem oraz sztuką wizualną.

Na swoim koncie ma także epizod aktorski – pojawiła się w „Blues Brothers 2000”, „The Cider House Rules”, „House of D”, „Before the Music Dies” oraz „Dave Chappelle's Block Party”.

Swój czas dzieli między Dallas, a nowojorski Brooklyn, gdzie ma mieszkanie. Zdeklarowana weganka, nie je produktów pochodzenia zwierzęcego, zastępując je roślilnnymi – „takie jedzenie to pokarm duszy w najprawdziwszej postaci”.