Reklama

BIOGRAFIA

Paradise Lost
Paradise Lost

Paradise Lost


kraj: Wielka Brytania
gatunek: pop, pop rock
Paradise Lost, zespół zaliczany obok Anathemy i My Dying Bride do pionierów death/doom metalu oraz stylu określanego jako gothic metal, powstał w 1987 roku w Halifax. Początkowo przyjął nazwę Morbius.
Jego trzon stworzyli główni kompozytorzy - Nick Holmes (śpiew, bas) i Gregor Mackintosh (gitara). Za zestawem perkusyjnym usiadł Matthew Archer. Pierwszy skład Paradise Lost uzupełnili Aaron Aedy (gitara) i Stephen Edmondson (bas).

Debiutancki, dosyć surowy w swoim brzmieniu album "Lost Paradise" (1990) był gatunkowo zbliżony do death metalu i nie zyskał aprobaty wśród fanów gatunku. Drugą, przełomową nie tylko dla zespołu ale i dla całego szeroko pojętego gatunku heavy metal płytą, był album "Gothic" z 1991 roku. Krążek ten uznano za jeden z tych, które wywarły największy wpływ na podgatunek muzyki metalowej, nazwany potem mianem gothic metal. Wart podkreślenia jest fakt, że zespół był wówczas jednym z pionierów w kontekście wykorzystania kobiecych wokali, co było zdecydowanie mniej powszechnym zjawiskiem w muzyce metalowej niż ma to miejsce obecnie.

Zespół rozwijał się w kierunku ciężkiego, aczkolwiek bardziej melodyjnego grania, czego efektem były kolejne płyty: "Shades of God" z 1992 roku oraz "Icon" z 1993. Kolejne wydawnictwo "Draconian Times" okazało się dużym sukcesem komercyjnym, choć wielu fanów było zawiedzionych wyraźnym złagodzeniem brzmienia grupy. Kolejne dokonania były jeszcze bardziej zaskakujące - wyraźnie inspirowana rockiem gotyckim, z popowymi wokalami Holmesa płyta "One Second" (1997) czy bogata w elektronikę "Host" (1999). W 2001 roku ukazał się album "Believe in Nothing" zawierający materiał, który sami muzycy określili jako dark rock.

Płyty "Symbol of Life" (2002) i "Paradise Lost" (2005) są próbą połączenia wyraźnego zamiłowania grupy do elektroniki z nieco starszymi dokonaniami, znanymi z późnych, ale jeszcze "metalowych" dokonań zespołu. Wydany w roku 2007 krążek "In Requiem" jest zdecydowanie najmocniejszą płytą od czasów "Draconian Limes". Zespół wyraźnie wrócił do cięższych brzmień, co zdecydowanie ucieszyło dawnych fanów, przywiązanych do "wczesnego" Paradise Lost. Dwa lata później na rynek trafił 12 album w dyskografii Brytyjczyków. "Faith Divides Us - Death Unites Us" zawiera 10 premierowych nagrań, jednak poza standardowym wydaniem ukazały się również wersje wzbogacone o dodatkowe utwory.

Paradise Lost jest - co ciekawe - grupą mało popularną na Wyspach Brytyjskich, mając od wielu lat rzesze fanów w pozostałych krajach Europy - w Niemczech, Grecji, również w Polsce. Począwszy od trasy promującej "Shades of God" w 1992 roku, grupa wielokrotnie gościła w naszym kraju, m.in. na festiwalach "Metalmania" i "Marlboro RockIn" oraz licznych koncertach, głównie jako headliner.

W ciągu 20 lat działalności, zespół doświadczył tylko dwóch zmian w składzie (obie na pozycji perkusisty) - pierwszego perkusistę Matthew Archera zastąpił w 1994 roku Lee Morris. Po 10 latach, w 2004 r. w jego miejsce za bębnami zasiadł Jeff Singer.

Dyskografię zespołu tworzą 4 taśmy demo, 12 albumów studyjnych, 16 singli/EP oraz 17 wideoklipów.