Reklama

BIOGRAFIA

John Lennon
John Lennon

John Lennon


kraj: Wielka Brytania
gatunek: pop, pop rock
Naprawdę nazywał się John Winston Lennon. Urodził się 9 października 1940 roku w Liverpoolu - muzyk, wokalista, kompozytor, autor tekstów, jeden z Wielkiej Czwórki z Liverpoolu.
Początkowo interesował się przede wszystkim sztukami plastycznymi - studiował w Liverpool Art College, wkrótce porzucił jednak myśl o karierze plastyka i kontynuował naukę w Quarry Bank Grammar. Tam, w połowie lat 50. założył zespół The Quarrymen, przemianowany później na The Beatles - jedną z najważniejszych grup w historii muzyki popularnej. Fenomen Beatlemanii wpłynął na muzykę, media, kulturę popularną, świadomość społeczną i styl życia. Pomiędzy majem 1963 roku, a lipcem 1969 Beatlesi mieli 17 utworów na szczycie angielskiej listy przebojów, a pomiędzy lutym 1964 i czerwcem 1970 aż 20 nagrań stało się numerem jeden w USA.

W 1970 roku rozpad The Beatles stał się faktem. Wielka Czwórka rozstała się na skutek konfliktu osobowości i artystycznych wizji Johna Lennona i Paula McCartneya. Paul wkroczył na przetarty szlak masowej muzyki popularnej, jednak pod względem artystycznym był w defensywie. Początkowo znaczne solowe sukcesy odnosił Ringo Starr. Jednak oczy wszystkich skierowane były na Johna, który był niepokornym duchem The Beatles - lubił ryzykowne eksperymenty, odważnie odsłaniał emocje i otwarcie angażował się w konflikty społeczne i polityczne.

Jeszcze w latach istnienia zespołu Lennon tworzył własne projekty poza The Beatles. W 1968 roku, wraz ze swoją nową przyjaciółką, japońską awangardową artystką Yoko Ono, nagrał album "Unfinished Music, No. 1: Two Virgins" - na okładce znalazło się słynne zdjęcie, przedstawiające parę nago. Rok później John i Yoko pobrali się na Gibraltarze. Niebawem ukazały się płyty - "Unfinished Music, No. 2: Life With the Lions" i "The Wedding Album". Para była mocno zaangażowana w kampanię antywojenną i wtedy też świat usłyszał słynny później hymn - "Give Peace A Chance".

Kolejny singiel "Cold Turkey", był raczej sukcesem artystycznym niż komercyjnym, a dopiero utwór "Instant Karma!" znalazł się na listach przebojów. Natomiast pierwsza solowa płyta Johna "John Lennon/Plastic Ono Band", która ukazała się w grudniu 1970 roku, była jego prawdziwym triumfem zarówno jako artysty, jak i człowieka. Album pozostaje jedną z najbardziej śmiałych, szczerych i bezkompromisowych wypowiedzi w całym rocku.

Wiosną 1971 roku John wydał kolejny singiel - protest song "Power to the People" i wkrótce przeniósł się do Nowego Jorku. Jesienią tego samego roku światło dzienne ujrzał drugi solowy album Lennona - "Imagine", pilotowany utworem tytułowym, który dziś należy do kanonu muzyki rockowej, podobnie jak pochodzący również z tej płyty "Jealous Guy".

Po sukcesie krążka "Imagine" John i Yoko powrócili do aktywności politycznej, czego efektem był dwupłytowy album "Sometime in New York City" (1972). Krążki zawierały głównie utwory o mocnym przekazie politycznym, co spowodowało niską sprzedaż płyty. W kolejnym roku Lennon walczył z amerykańskim Urzędem Imigracyjnym, który nie chciał wydać mu Zielonej Karty, z uwagi na incydent z marihuaną (1968). W roku 1973 ukazał się album "Mind Games", jednak wtedy Yoko Ono i John rozstali się, a John wyjechał na półtora roku do Los Angeles.

W 1974 roku ukazała się płyta "Walls and Bridges", która przyniosła Johnowi pierwszy i jedyny za życia hit numer jeden - utwór "Whatever Gets You Thru The Night", który Lennon stworzył z Eltonem Johnem. Nieoczekiwanie, okazało się, że "Walls and Bridges" był ostatnim albumem z autorskim materiałem Lennona przed pięcioletnią przerwą. Ten rozdział w jego karierze zamknęło wydawnictwo nietypowe. Album "Rock & Roll" (1975), zawierał standardy wczesnego rock’n’rolla, a płyta dedykowana była idolom młodości Johna - takim artystom, jak Chuck Berry, Fats Domino czy Sam Cooke.

Wtedy w karierze muzyka nastąpiła przerwa, jednak Lennon-artysta był w drugiej połowie lat 70. muzykiem całkowicie spełnionym. Sam nie podtrzymywał etosu gwiazdy, nie szukał popularności. Przeciwnie, dążył do całkowitej swobody wypowiedzi i chronił swoje życie osobiste.

Ostatnia za życia, autorska płyta Johna - "Double Fantasy" ukazała się w listopadzie 1980 roku. Album był zarazem artystycznym i komercyjnym sukcesem. Płyta stanowiła rodzaj muzycznego dialogu małżeńskiego z Yoko Ono i zawierała trzy z jego najlepszych utworów: "(Just Like) Starting Over", "Watching The Wheels" i "Woman".

John Lennon zginął 8 grudnia 1980 roku, zastrzelony przez Marka Davida Chapmana przed swoim domem w Nowym Jorku. Tragiczna i niepotrzebna śmierć artysty wyznaczyła koniec pewnej epoki. Sześć dni później miliony fanów na całym świecie uczciły pamięć Johna Lennona dziesięcioma minutami ciszy.

W 1994 roku John Lennon został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Natomiast w roku 2000, Liverpool uczcił pamięć Lennona, nazywając jego imieniem lotnisko.