Reklama

BIOGRAFIA

Misfits
Misfits

Misfits


kraj: USA
gatunek: pop, pop rock
Amerykańska grupa grająca tak zwany horror punk. W obecnym składzie występują – basista Jerry Only (Gerald Caiafa), gitarzysta Dez Cadena oraz perkusista Robo (Roberto Valverde).
Założona w styczniu 1977 roku w Lodi, w New Yersey przez wokalistę Glenna Danziga. Inspiracją dla nazwy był film „The Misfits” z ostatnimi rolami Marilyn Monroe i Clarka Gable’a. W pierwszym składzie znaleźli się także – gitarzysta Jimmy Battle, basistka Diane DiPiazza oraz perkusista Manny Martínez. Miesiąc później z grania zrezygnowali DiPiazza i Battle. Na ich miejsce przyjęto Jerry’ego Only (Geralda Caiafę), który wprawdzie miał gitarę, ale grał na niej dopiero od dwóch miesięcy i właściwie dopiero uczył się gry. Niemniej jednak to właśnie para Danzig – Only była jedynym stałym elementem zmieniających się co chwila składów, aż do faktycznego rozpadu Misfits w 1983 roku.

W sierpniu 1977 roku, nakładem własnej wytwórni Blank Records, wydali pierwszy singiel „Cough/Cool”. W tym samym miesiącu do składu dołączył gitarzysta Frank Licata, który przyjął pseudonim „Franché Coma”. Te ciągłe zmiany w składzie, szczególnie na stanowisku gitarzystów, spowodowały, że Danzig skupił się nie tylko na śpiewaniu, lecz także na elektrycznym fortepianie, pchając powoli grupę w kierunku punk rocka. Pod koniec roku ze składu zniknął Martínez, a na jego miejsce przyjęto „Mr. Jima” Catanię.

W styczniu następnego roku otrzymali zaproszenie od Mercury Records na przetestowanie nowego studia wytwórni. W praktyce otrzymali je na trzynaście godzin i mogli przystąpić do nagrywania materiału na debiutancki longplay. Nagrano wtedy aż siedemnaście utworów, z czego zmiksowano piętnaście i przedstawiono je jako ewentualne na krążek, który otrzymał roboczy tytuł „Static Age”. Niestety Mercury Records, ani żadna inna wytwórnia nie były zainteresowane wydaniem płyty. Niemniej jednak, w lipcu światło dzienne ujrzał utwór „Bullet”, a rok później ukazał się singiel „Horror Business”, na którym po raz pierwszy zaprezentowano postać kościotrupa, inspirowaną serią z 1946 roku – „The Crimson Ghost”. Z czasem szkielet stał się logiem i maskotką grupy.

Pod koniec 1978 roku doszło do przetasowań w składzie – odeszli Franché Coma i Jim Catania, a ich miejsca zajęli wkrótce Joey „Image” Poole oraz Bobby Steele. W czerwcu następnego roku zagrali jako support przed formacją The Damned, choć okazało się wkrótce, że wokalista Dave Vanian kompletnie nie traktuje ich poważnie i tak naprawdę wcale nie chce wspólnej trasy. Wszystko zatem skończyło się po zaledwie dwóch występach. Muzykom zupełnie nieoczekiwanie udało się po śmierci Sida Viviousa (Sex Pistols) zaprzyjaźnić z jego mamą. Mieszkali wtedy w Londynie, gdzie wdali się pewnego wieczoru w bójkę ze skinheadami. Skończyło się na aresztowaniu i dwóch nocach w areszcie w Brixton. Te wydarzenia stały się kanwą piosenki „London Dungeon”.

Po ich powrocie do Stanów Zjednoczonych w styczniu 1980 roku wydali EP-kę „Beware”, z nowym perkusistą Josephem McGuckinem (Arthurem Googym) w składzie. W lecie weszli do studia, by nagrać w sumie dwanaście piosenek, na których po raz pierwszy pojawił się młodszy brat Paula – Doyle. Ten szesnastoletni chłopiec, od dłuższego czasu fan Misfits, został przyjęty do składu na prawach stałego członka, po odejściu z formacji Steele’a.

Niestety niedługo potem muzycy postanowili znów zawiesić działalność grupy. Po reaktywowaniu składu – w kwietniu 1981 roku ukazała się EP-ka „3 Hits from Hell”. Resztę roku muzycy poświęcili na szlifowanie piosenek na długo oczekiwany longplay „Walk Among Us”, który ostatecznie ukazał się w marcu następnego roku. Kolejne miesiące upłynęły grupie na promocyjnym tournee. Z powodu awantury wewnątrz składu – z formacją pożegnał się Googy. Jednocześnie przekreśliło to plany nagrywania nowego mini albumu. Dopiero można było ruszyć z miejsca, gdy na współpracę zdecydował się Robo (Black Flag).

Na jesieni 1982 roku, podczas amerykańskiej trasy koncertowej zostali aresztowani w Nowym Orleanie pod zarzutem włamania, ale wpłacili kaucję i uniknęli aresztu. W grudniu ukazała się EP-ka „Evilive”. Od pewnego czasu, dało się zauważyć, że w Danzigu narasta frustracja, z powodu kierunku, w jakim zmierzał zespół. Rozpoczął nawet tworzenie materiału dla nowego projektu. W czerwcu następnego roku poinformował, że opuszcza skład. Materiał na nowy longplay był prawie gotowy, ale swoją premierę miał dopiero pół roku później. W warstwie brzmieniowej manifestował fascynację nie tylko punkiem, lecz także heavy metalem. W tym samym czasie skład opuszcza także Robo.

Ostatnim publicznym występem grupy był coroczny koncert podczas Halloween pod koniec października 1983 roku.

Po rozpadzie – Danzig założył nową formację – Samhain, odchodząc od punku, na korzyść eksperymentalnego heavy metalu i grime. Wiele z nagrań Misfits zostało ponownie nagranych i znalazło się na albumach nowego projektu. W 1987 roku, po podpisaniu kontaktu płytowego grupa zmieniła nazwę na Danzig, wydając w sumie osiem płyt długogrających, utrzymanych w stylistyce blues-rocka, z silnymi wpływami ciężkich brzmień i rocka industrialnego. Jerry Only i Doyle natomiast, przeprowadzili się do Vernon w stanie New Jersey i rozpoczęli pracę w fabryce swojego ojca. Starszy z braci ożenił się, doczekał córeczki i jest zagorzałym katolikiem, wstydząc się po latach swoich ekscesów z Misfits. W 1987 roku założyli formację Kryst the Conqueror, grającą chrześcijański heavy metal i mającą być w założeniu alter ego dawnej grupy. Projekt jednak nie przetrwał zbyt długo i został rozwiązany.

Mimo, że Misfits faktycznie nie istnieli – wciąż były grupy, które w och twórczości szukały inspiracji dla siebie. Do najsłynniejszych coverów trzeba zaliczyć nagrania „Last Caress” oraz „Green Hell” w wersjach Metalliki, a także utwór „Attitude” nagrany ponownie przez Guns N' Roses.

Tymczasem muzycy kłócili się o tantiemy i procentowy udział w tworzeniu materiału grupy. Co jakiś czas pojawiały się wprawdzie plotki, że grupa może się reaktywować, że do składu dołączy Vanian z The Damned, że poszukiwany jest wokalista, bo Danzig zdecydowanie odmówił swojego udziału w ponownym zejściu się formacji. W końcu do składu zaproszono dziewiętnastoletniego Michaela Emanuela, który przyjął pseudonim „Michale Graves”. Po raz pierwszy w nowym składzie pojawili się w 1995 roku w filmie „Animal Room”.

Rok później na rynku ukazał się box, z wszystkimi wczesnymi nagraniami grupy z okresu 1977-1983, za wyjątkiem sesji do „Walk Among Us”. W 1997 roku swoją premierę miała specjalna płyta „Violent World”, nagrana z coverami Misfits przez zespoły punkowe i hardcore’owe, w hołdzie formacji. W tym samym roku doszło do nagrania całkiem nowego materiału studyjnego, który ukazał się jako album „American Psycho”. Dwa miesiące później ukazała się, nagrana jeszcze w latach 70. płyta „Static Age”. Muzycy niedługo potem ruszyli w trasę po Ameryce Północne j Europie.

Dwa lata później swój premierę miał longplay „Famous Monsters”. Mimo, iż wciąż koncertowali – napięcia między muzykami sięgały już wtedy zenitu. W 2000 roku ze składem pożegnali się Graves i Chud, a zbiegło się to w czasie z wydaniem krążka „Hell on Earth”, poświęconego Misfits. Tym razem nagrania wykonali artyści z kręgu death metalu, hard rocka i jego gotyckiej odmiany.

W zaistniałej sytuacji funkcję wokalisty przejął Only. Dodatkowo skład zasilili – Dez Cadena (Black Flag) oraz Marky Ramone (The Ramones). Z wszystko z okazji 25. lecia formacji i okolicznościowej trasy koncertowej. W międzyczasie do grupy dołączył Robo (Black Flag).

W 2001 roku wydano kompilację demówek i bonusów z lat 1995-2001, którą zatytułowano „Cuts from the Crypt”, a także płytę „12 Hits from Hell”, która powstała w 1980 roku i nigdy wcześniej nie ujrzała światła dziennego. W tym czasie doszło także do współpracy muzyków z japońskim zespołem punkowym – Balzac. Dwa lata później ukazał się album „Project 1950”, na który złożyły się covery znanych utworów z lat 50. i 60., z repertuaru między innymi Paula Anki, Elvisa Presley’a, Ritchiego Valensa, Jerry’ego Lee Lewisa i The Drifters.

W 2007 roku ruszyli w trasę koncertową na 30. lecie swojej działalności. Dwa lata później ukazał się ich nowy singiel „Land of the Dead”, będący jednocześnie pierwszym w obecnym składzie – Only, Cadena i Robo.

Muzycy inspirowali się horrorami klasy B oraz filmami science fiction – Danzig malował szkielet na swoich scenicznych strojach, Only z kolei występował w mrocznym makijażu i wystylizowanych włosach, przywodzących na myśl diabła. I właśnie ten specyficzny wizerunek sceniczny przyczynił się do powstania podgatunku punku, czyli tak zwanej odmiany horror. Styl ten z powodzeniem łączyli z heavy metalem, rock and rollem lat 50. (w stylu Buddy’ego Holly) i rockabilly. Nazywani są wręcz „archetypem grupy horror punkowskiej z przełomu dekad 70. i 80.”. Po latach uznawani za prawdziwą ikonę nie tylko muzyki, lecz także kultury punk.