Reklama

BIOGRAFIA

Eric Morillo
Eric Morillo

Eric Morillo


kraj: USA
gatunek: pop, pop rock
Amerykański DJ. Artysta i producent, ma na swoim koncie wiele platynowych produkcji. Remiksował utwory od Whitney Houston po Basement Jaxx’a i Macy Gray. Znany pod pseudonimami - Minister De La Funk i The Dranek. Jako jeden z ma rezydenturę na Ministry of Sound.
Dorastając najpierw w stanie Columbia, a później w New Jersey. Chłonął całym sobą latynoskie rytmy, muzykę reggae i hip hop. Swoje pierwsze występy jako DJ dawał już w wieku 11 lat. Wkrótce też zapisał się na kurs inżynierii dźwigu w miejscowym Centre of Media Arts. W początkach kariery otrzymał wsparcie od Marca Anthony’ego, Louie Vega i Kenny’ego „Dope” Gonzaleza (z tym ostatnim pracował nad „Ride On The Rhythm”.

Wkrótce wybudował prywatne studio i zaczął robić własne produkcje. Nagraniem „The New Anthem” zainteresował wytwórnię Strictly Rhythm do tego stopnia, że ta zgodziła się je wydać. Aby zdyskontować sukces, nagrał kolejny utwór – było to słynne „I Like To Move It” wydane pod szyldem Reel 2 Reel. Osiągnęło ono status platyny w Holandii oraz złota w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji i Belgii. Ten sukces otworzył mu drzwi do największych klubów w Europie.

Choć osiągnął sukces, stał się gwiazdą i zamieszczał kolejne utwory na szczycie listy Billboardu („In My House”, „Reach”), postanowił pozostać muzykiem undergroundowym, gdyż tam ma swoje korzenie. W 1997 roku wspólnie z Harrym Romero i Jose Nunezem otworzył Subliminal Records. Logo wytwórni miało stać się synonimem jakości i dobrego brzmienia funky house, idealnego na imprezę.

W 2004 roku Morillo wydał swoją pierwszą autorską płytę, zatytułowaną „My World”. Znajdują się na niej nagrania w których gościnnie występują między innymi Puff Daddy, DJ Rap, Audio Bullys, Terra Deva i Mad Stuntman. Album promował singiel „Break Down The Doors” nagrany z Audio Bullys, zaś w teledysku wystąpiła Naomi Campbell.

W 2007 roku ukazało się wydawnictwo podsumowujące dziesięć lat działalności wytwórni. Był to album „Subliminal Session 11”. Do tego czasu pod tym szyldem ukazało się ponad sto wydawnictw, takich jak Who Da Funk „Shiny Disco Balls” czy Minister de la Funk „Believe”. Można na nich znaleźć różnorodną muzykę – od surowych, niemalże plemiennych beatów po brzmienia house-rock. Wytwórnia świętowała swój jubileusz nową, cykliczną, cotygodniową imprezą w Le Palais w Cannes. Oprócz tego Erick co środę występował na Pacha Ibiza i grał cykliczne imprezy na Ministry of Sound w Londynie, Pacha w Barcelonie i w Fabrik w Madrycie.

Jest także współwłaścicielem i rezydentem Pacha NYC. Gra sety na całym świecie: od Rotterdamu, Birmingham po Las Vegas czy Australię. Występuje na największych festiwalach: Creamfields UK, Ultra Music Festival, Globar Gathering czy Winter Music Conference. Pojawia się w programie Friday Night Show w BBC Radio 1. Wciąż jest aktywny, a jego grafik występów wciąż wzbogaca się o nowe sety na rozmaitych imprezach i festiwalach.