Reklama

BIOGRAFIA

U2
U2

U2


kraj: Irlandia
gatunek: pop, pop rock
Nikt nie zaprzeczy, że U2 ugruntował sobie pozycję jednego z największych zespołów w historii rocka. Co więcej, przez dwie dekady istnienia grupy żaden muzyk nie opuścił U2, nie dołączył też nikt nowy.
Zgodnie z tradycją lat 80., młodzi Irlandczycy stali się zespołem zanim jeszcze potrafili grać. U2, pod silnym wpływem ideologii punkowej, przeciwstawił się pustym wizjom mrocznych grup new wave, wychodząc do publiczności z młodzieńczą energią. Ich pierwsze wydawnictwo - "U23" - z 1979 roku, które ukazało się tylko w Irlandii, zostało poparte samodzielnie zorganizowaną trasą. Mimo braku propozycji dużego kontraktu płytowego, po kilku koncertach w Londynie, trasa zakończyła się imprezą dla dwóch tysięcy fanów w Dublinie.

W styczniu 1980, grupa zwyciężyła aż w pięciu kategoriach plebiscytu czytelników irlandzkiego pisma muzycznego "Hot Press". W kwietniu tego samego roku U2 podpisali kontrakt z wytwórnią Island Records, a miesiąc później wydali swój pierwszy singiel - "11 O'Clock Tick Tock". W ciągu następnych trzech lat, U2 odnosili sukces za sukcesem, przede wszystkim za sprawą bezustannych, energetyzujących publiczność, koncertów.

Pierwsze trzy albumy - "Boy" (1980), "October" (1981) i "War" (1983) - zdefiniowały styl grupy. Szybko zaczęto ich uznawać za najbardziej zaangażowany politycznie zespół od czasu The Clash. Na koncercie w Belfaście, przed pierwszym wykonaniem "Sunday Bloody Sunday", Bono zapowiedział: "Jeżeli wam się nie podoba, dajcie nam znać..."

W 1983 roku dziennikarze pisma "Rolling Stone" uznali "Under A Blood Red Sky" (zapis koncertu grupy w Red Rock Amphiteatre, w Kolorado), za "Album roku". Na początku 1984 roku, U2 ogłosili, że ich czwartą płytę produkował będzie znany z eksperymentów Brian Eno (Roxy Music, David Bowie, Talking Heads) i Kanadyjczyk Daniel Lanois. "The Unforgettable Fire" wniósł nowe, pełne rozmachu brzmienie. Niekończące się koncerty, które nastąpiły potem, przyniosły grupie występ w pełnej sali Madison Square Garden w Nowym Jorku, występ na Live Aid w 1985 roku, a potem zaszczyt bycia gwiazdą trasy organizowanej przez Amnesty International - Conspiracy Of Hope.

Po wydaniu albumu "The Joshua Tree", U2 określono "Najgorętszym zespołem rocka". Krążek zyskał miano najlepiej sprzedającej się brytyjskiej płyty w historii, pokrywając się platyną w ciągu pierwszych 48 godzin sprzedaży. Oszałamiający sukces płyty wykroczył daleko poza przewidywania zespołu. Znalazły się na niej takie hity jak "With Or Without You", "I Still Haven't Found What I'm Looking For" i "Where The Streets Have No Name". Album zdobył pozycję numer 1 na listach w 22 krajach, sprzedając się na świecie w 15 milionach egzemplarzy. W 1987 roku, nagrodzeni Grammy za Album roku i Najlepsze wykonanie rockowe, U2 byli po prostu największym zespołem rockowym na świecie.

Potem przyszedł "Rattle And Hum" - film dokumentujący trasę Joshua Tree oraz soundtrack składający się z utworów koncertowych i nowego materiału studyjnego, który ukazał się w październiku 1988. Projekt ukazywał U2 idących własną drogą przez korzenie bluesa i rock'n'rolla.

Pod koniec lat 80. wyglądało jednak, że grupa zagłębiła się tak bardzo w przeszłość, że zapomniała o przyszłości. Pod koniec tamtej dekady nikt nie przewidywał transformacji, jaką przejdzie U2 na początku lat 90. Przygotowani na wszystko muzycy udali się do studia Hansa w Berlinie. Wrócili w 1991 roku z płytą "Achtung Baby", a następnie rozpoczęli tournee Zoo TV. Ten rozpęd zaprowadził ich do "Zooropy" - planowanej początkowo jako singiel rejestrowany w przerwach między koncertami, który rozrósł się do EP, by w końcu stać się - w 1993 roku - ósmym albumem zespołu.

W 1997 roku pojawił się jego następca "Pop", który trafił na szczyt list przebojów w 27 krajach. Zapewnił im też drugi singlowy numer 1 w Wielkiej Brytanii - "Discotheque". Albumowi towarzyszyła trasa PopMart, która zawitała również do Polski. Udało im się też wtedy wypełnić obietnicę z czasów Zoo TV: zagrali w Sarajewie, w którym zapanował właśnie pokój.

Kolekcja "U2: The Best Of 1980-1990" ukazała się rok później i była najszybciej rozchodzącą się płytą w historii wytwórni Island Records.

W roku 2000, U2 weszli ponownie do studia w Dublinie z Brianem Eno i Danielem Lanois, a efektem tej współpracy jest płyta "All That You Can't Leave Behind", która ukazała się w październiku 2000.

Po czterech latach przerwy, w listopadzie 2004 roku ukazał się jedenasty studyjny album zespołu - "How To Dismantle An Atomic Bomb". Wydaniu płyty towarzyszyło spore zamieszanie. W lipcu, na cztery miesięcy przed premierą, podczas sesji fotograficznej w Nicei, zniknęła płyta z tworzonym materiałem. Policji nie udało się odzyskać skradzionego materiału, a początkowo muzycy zapowiadali, że w związku z tym przyspieszą premierę, by nagrania nie trafiły do Internetu. Jednak odstąpili od tego pomysłu, choć materiał znalazł się w sieci ponad dwa tygodnie przed oficjalną premierą.

Irlandzki kwartet nagrywał płytę w swoim studiu "Hanover Quay" oraz w południowej Francji. Za produkcję odpowiedzialny jest wieloletni współpracownik zespołu, Steve Lillywhite oraz kilku zaproszonych przyjaciół, między innymi Chris Thomas, Flood, Jacknife Lee, Brian Eno i Daniel Lanois. Oprócz podstawowej wersji na CD, w sprzedaży pojawił się także limitowany box "Special Deluxe", z dodanym DVD oraz 48-stronicową książeczką oraz "Brilliant Box" (CD plus DVD). Zespół wyruszył w wielką trasę koncertową Vertigo Tour, w ramach której zawitał między innymi do Polski. To właśnie w trakcie tego koncertu na Stadionie Śląskim w Chorzowie, publiczność zgotowała grupie niezwykłą niespodziankę, tworząc wielką biało-czerwoną flagę, w trakcie utworu "New Year's Day". W maju 2009 roku ukazał się ostatni dotychczas ostatni studyjny album w dyskografii U2. "No Line On The Horizon" promował singiel "Get on your Boot". Utwór nie został przychylnie przyjęty przez krytykę, która zgodnie uznała go za najgorszy singiel w historii grupy. Muzyka zespołu potrafiła jednak obronić się sama. Już w pierwszym tygodniu po wydaniu płyty, wydawnictwo to osiągnęło status platyny, trafiając na czołowe miejsca list przebojów. Według informacji, jakie przekazywali członkowie grupy, podczas sesji nagraniowej do "No Line On the Horizon" prace były na tyle owocne, iż wkrótce możemy się spodziewać kolejnej płyty.

Po ukazaniu się albumu, zespół postanowił po raz kolejny zszokować świat i przełamać kolejne granice, wyruszając w największą pod wieloma względami trasę koncertową w historii muzyki popularnej - 360 Degrees Tour. Grupa zrealizowała swój autorski projekt jakim była scena przypominająca statek kosmiczny, umożliwiająca swobodne dotarcie do fanów znajdujących się zarówno z przodu jak i z tyłu sceny. W ramach tej trasy zespół ponownie odwiedził Polskę.